ข่าวทั่วไป

คนไร้บ้าน ปัญหาที่ไม่ได้หยุด อยู่แค่ช่วงโควิด-19 เท่านั้น

Spread the love

          หลายๆประเทศทั่วโลกต้องเผชิญหน้ากับปัญหา “คนไร้บ้าน”  ที่กลายเป็นปัญหาใหญ่ของสังคม โดยเฉพาะในประเทศที่ร่ำรวยที่คนไร้บ้านกลายเป็น “ข้อเท็จจริง” ของสังคมสมัยใหม่ คนไร้บ้านถูกมองว่าเป็นชายขอบของสังคม คนไร้ตัวตนกลุ่มนี้มักจะถูกหลงลืมจากสังคม และคนที่มองเห็นพวกเขาก็มักจะรีบเดินผ่านไปให้เร็วที่สุด ในขณะที่หลายๆรัฐบาลทั่วโลกก็บอกว่าปัญหาคนไร้บ้านไม่มีทางแก้ไขได้

         แต่ในช่วงเวลาที่โรคโควิด-19 เกิดการแพร่ระบาด กลุ่มคนไร้บ้านเริ่มได้รับการมองเห็นในฐานะปัญหาของระบบสุขภาพที่ต้องได้รับการแก้ไข ถ้าหากว่าคนที่อาศัยอยู่ข้างถนนคือคนที่มีความเสี่ยงที่อาจจะติดเชื้อและแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ได้มากที่สุด พวกเขาต้องทำการกักตัวหรือรักษาระยะห่างทางสังคมอย่างไร อีกทั้งพวกเขาจะสามารถดูแลความสะอาดของตัวเองอย่างไร ถ้าหากว่าพวกเขานั้น ไม่มีที่ล้างมือ ที่ซักผ้าหรือที่ชำระล้างร่างกาย

          บ้านฉุกเฉินอาจจะไม่ใช่คำตอบในสถานการณ์แบบนี้ เพราะการให้คนไปอยู่รวมกันมากๆ ภายในพื้นที่จำกัด อาจจะมีความเสี่ยงให้โรคโควิด-19 ระบาดได้อย่างรวดเร็วนั่นเอง  เหมือนที่เคยเกิดขึ้นในหลายๆเมืองใหญ่ทั่วโลก อย่างไรก็ตาม รัฐบาลหลายๆประเทศก็แก้ไขปัญหาที่พักของประชาชนหลายพันคน ด้วยการใช้โรงแรม ห้องพัก Airbnb และพื้นที่อื่น ๆที่สามารถทำการรักษาระยะห่างทางสังคมได้  แต่การแก้ปัญหาในลักษณะแบบนี้เป็นเพียงมาตรการแก้ปัญหาระยะสั้นๆเท่านั้น

          หลายประเทศทั่วโลก ได้ทำการดำเนินการแก้ไขและดูแลกลุ่มคนไร้บ้าน อาทิเช่น เนเธอร์แลนด์ ที่ใช้งบประมาณกว่า 200 ล้านยูโร เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาคนไร้บ้าน ซึ่งรวมไปถึงความต้องการในช่วงโควิด-19 และการแก้ปัญหาในระยะยาว ขณะที่สหราชอาณาจักร ก็ทุ่มงบประมาณ 3.2 ล้านปอนด์ เพื่อเป็นการช่วยเหลือให้คนไร้บ้านให้สามารถทำการกักตัวได้ พร้อมกับใช้งบอีกประมาณ 492 ล้านปอนด์ เพื่อเป็นการลดปัญหาคนไร้บ้านภายในประเทศ ส่วน ฝรั่งเศส ได้ผ่านงบประมาณ 50 ล้านยูโร และใช้โรงแรมหลายร้อยห้อง เพื่อรองรับคนที่ไม่มีบ้าน รวมไปถึงการมอบบัตรกำนัลมูลค่ารวมกว่า 15 ล้านยูโร เพื่อให้คนกลุ่มนี้สามารถซื้ออาหารและของใช้ส่วนตัวในช่วงการระบาดของเชื้อโควิด-19 ได้ รวมไปถึงรัฐต่างๆในสหรัฐอเมริกา

          ถึงแม้ว่า จะมีความพยายามช่วยเหลือคนไร้บ้าน แต่ก็เป็นการช่วยเหลือในระยะสั้น ซึ่งตามกฎว่าด้วยเรื่องสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ บอกว่า รัฐบาลควรให้ความช่วยเหลือประชาชนทุกๆคนตามสิทธิที่พวกเขาพึงจะได้รับ ระบบสุขภาพเป็นหนึ่งเหตุผลของการดูแลประชาชน แต่ความต้องการพื้นฐานของมนุษย์ถือเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ในขณะที่ทุกภาคส่วนให้ความสำคัญกับวิกฤติระบบสุขภาพนี้  คำถามที่ตามมานั่นก็คือ เมื่อภาวะวิกฤติโควิด-19 สงบลง รัฐบาลจะให้ความช่วยเหลือคนไร้บ้านอย่างไรต่อไป

          ภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำในช่วงการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส มีแนวโน้มที่จะเพิ่มภาระทางการเงิน โดยเฉพาะในเมืองที่มีค่าใช้จ่ายสูง ส่งผลทำให้ประชาชนอีกหลายๆครอบครัวต้องกลายเป็นคนไร้บ้าน

         ดังนั้น วิธีการรับมือกับปัญหาคนไร้บ้านในระยะยาว ของรัฐบาลจึงควรที่จะทำการพิจารณาปัจจัยเหล่านี้ด้วย เพราะว่าการมีบ้านอยู่คือสิทธิมนุษยชน และสิทธิมนุษยชนต้องมีอยู่ต่อไป ถึงแม้ว่าสังคมจะกำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์โรคระบาดก็ตาม

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *